Μισό αχ

Κάποιους τους χάιδεψε

σε μια μοναδική στιγμή ανατριχίλας

το αεράκι

της κίνησής σου

η αύρα.

–

Σ’ άλλους η ευωδιά

οικεία και απρόσιτη

γέμισε το στόμα

σάλιο

κι αναμνήσεις

του φρέσκου, του απαλού, του γλυκού.

–

Οι πιο τυχεροί

συντονισμένοι κι αφημένοι

στον παιγνιώδη λάγνο ρυθμό των τακουνιών σου

τον μόνο ήχο μες την πόλη

αντήχηση σε άδεια καθαρά μυαλά,

ανάμεσά τους κι εγώ

που έτρεχα να ενωθώ

με τους ευτυχισμένους

που κάθε εβδομάδα, τέτοια μέρα και ώρα

συντρίβονταν τα όνειρά μας

απ΄ την ωραιότητα της αλήθειας σου

και σε κοίταξα (

.

.

.                                         χ)