Εδώ, μόλις έδυσε μια Κυριακή. Εκεί, έχει ανατείλει αρκετή ώρα τώρα. Κάθομαι στην βεράντα, κοιτάζω τα πύρινα χρώματα προς την Πάρνηθα και σκέφτομαι. Εννοείται ότι μπορείς με ασφάλεια να υποθέσεις τι…
Το πρωί είδα τον κολλητό μου, γύρισε οριστικά από τη Γερμανία και μέσα στην εβδομάδα φεύγει για Κρήτη. Ήπιαμε καφέ και του μιλούσα με τις ώρες. Για πρώτη φορά στα 27 χρόνια μιλούσα μόνο εγώ και άκουγε μόνο εκείνος (συνήθως συμβαίνει το αντίθετο).
Έχω καταπιαστεί απ’ το πρωί με ένα νέο τραγούδι, ένα λαϊκό cha–cha. Αύριο μεθαύριο θα το έχω «χτενίσει» και θα το ανεβάσω στη σελίδα.
Άραγε πώς να είναι οι Κυριακές εκεί;